سلام، دوستداران تغذیه حیوانات! من یک تامین کننده لیزین بای پس شکمبه هستم و امروز بسیار هیجان زده هستم که با شما در مورد اینکه چگونه این محصول شگفت انگیز می تواند بر استفاده از نیتروژن در حیوانات تأثیر بگذارد صحبت کنم.
اول از همه، اجازه دهید به سرعت بفهمیم لیزین بای پس شکمبه چیست. لیزین یک اسید آمینه ضروری برای حیوانات است. در نشخوارکنندگان، مانند گاو و گوسفند، شکمبه یک اکوسیستم پیچیده پر از انواع میکروارگانیسم ها است. این بچه های کوچک بسیاری از مواد مغذی را که ما به حیوانات می خوریم تجزیه می کنند. اما گاهی اوقات، ما می خواهیم برخی مواد مغذی مانند لیزین، شکمبه را دور بزنند و دست نخورده به روده کوچک برسند تا حیوان بتواند آنها را به طور موثرتری جذب و استفاده کند. اینجاست که لیزین بای پس شکمبه وارد می شود.
حال، بیایید به چگونگی تأثیر آن بر استفاده از نیتروژن بپردازیم. نیتروژن یک عنصر حیاتی در تغذیه حیوانات است. این یک جزء کلیدی پروتئین است که برای رشد، تولید مثل و سلامت کلی ضروری است. هنگامی که حیوانات خوراک مصرف می کنند، نیتروژن موجود در خوراک یا برای ساخت پروتئین استفاده می شود یا دفع می شود. هدف، به حداکثر رساندن مقدار نیتروژنی است که برای سنتز پروتئین استفاده می شود و مقداری که هدر می رود به حداقل برسد.
یکی از اصلیترین راههایی که لیزین بای پس شکمبه به استفاده از نیتروژن کمک میکند، بهبود تعادل اسیدهای آمینه در رژیم غذایی حیوان است. ببینید، حیوانات به نسبت خاصی از اسیدهای آمینه مختلف نیاز دارند تا به طور موثر پروتئین بسازند. اگر یک اسید آمینه کمبود داشته باشد، به عامل محدود کننده تبدیل می شود و حیوان نمی تواند از اسیدهای آمینه دیگر به طور موثر استفاده کند. لیزین اغلب اولین یا دومین اسید آمینه محدود کننده در بسیاری از رژیم های غذایی حیوانات است. با ارائه لیزین بای پس شکمبه، میتوانیم اطمینان حاصل کنیم که لیزین کافی در روده کوچک برای استفاده حیوان وجود دارد، حتی اگر میکروبهای شکمبه برخی از منابع دیگر لیزین را در خوراک تجزیه کرده باشند.
هنگامی که تعادل اسید آمینه بهبود یابد، حیوان می تواند پروتئین های بیشتری را سنتز کند. این بدان معناست که مقدار بیشتری از نیتروژن موجود در خوراک برای عضله سازی، تولید شیر (در حیوانات شیری) یا حمایت از سایر عملکردهای فیزیولوژیکی استفاده می شود. در نتیجه نیتروژن کمتری از طریق ادرار و مدفوع دفع می شود. و این یک موقعیت برد - برد است. ما نه تنها از خوراکی که به حیوانات می دهیم بهره بیشتری می بریم، بلکه اثرات زیست محیطی آلودگی نیتروژن را نیز کاهش می دهیم.
بیایید در مورد چند مثال واقعی صحبت کنیم. در گاوهای شیری، مطالعات نشان داده است که مکمل لیزین بای پس شکمبه می تواند تولید شیر و محتوای پروتئین شیر را افزایش دهد. وقتی گاوها لیزین کافی داشته باشند، می توانند کازئین بیشتری تولید کنند که پروتئین اصلی شیر است. این نه تنها از نظر تولید شیر بالاتر و شیر با کیفیت بهتر به نفع کشاورز است، بلکه به این معنی است که گاوها از نیتروژن موجود در خوراک خود به طور مؤثرتری استفاده می کنند.
در گاوهای گوشتی، لیزین بای پس شکمبه می تواند باعث رشد و بهبود کارایی خوراک شود. هنگامی که حیوانات قادر به ساخت ماهیچه های بیشتری باشند، سریعتر وزن اضافه می کنند و به ازای هر واحد افزایش وزن به غذای کمتری نیاز دارند. این به این دلیل است که نیتروژن موجود در خوراک به طور مؤثرتری برای حمایت از رشد عضلات استفاده می شود.
در حال حاضر، من همچنین می خواهم به برخی از محصولات دیگر اشاره کنم که به خوبی در ارتباط با بای پس شکمبه لیزین کار می کنند. به عنوان مثال،UreaUpیک محصول عالی است که می تواند برای تامین منبع نیتروژن غیر پروتئینی در جیره نشخوارکنندگان استفاده شود. میکروب های شکمبه می توانند از این نیتروژن برای سنتز پروتئین های خود استفاده کنند که سپس توسط حیوان در روده کوچک هضم می شود. هنگامی که همراه با لیزین بای پس شکمبه استفاده می شود، UreaUp می تواند با ارائه یک منبع مکمل نیتروژن، استفاده از نیتروژن را بیشتر افزایش دهد.
محصول دیگر استMetUp. متیونین یکی دیگر از اسیدهای آمینه ضروری است که اغلب در رژیم غذایی حیوانات محدود کننده است. مشابه با لیزین بای پس شکمبه، MetUp یک شکل محافظت شده از متیونین در شکمبه است. با ارائه Lisine و MetUp بای پس شکمبه، می توانیم به تعادل بهتری از اسیدهای آمینه در رژیم غذایی حیوان دست یابیم که منجر به بهبود استفاده از نیتروژن و عملکرد کلی بهتر می شود.
و سپس وجود داردکولین آپ. کولین نقش مهمی در متابولیسم لیپید و سایر عملکردهای فیزیولوژیکی در حیوانات دارد. هنگامی که CholineUp در ترکیب با لیزین بای پس شکمبه استفاده می شود، می تواند از سلامت کلی و بهره وری حیوانات حمایت کند، که به نوبه خود می تواند تأثیر مثبتی بر استفاده از نیتروژن داشته باشد.
بنابراین، اگر شما یک دامدار، تولیدکننده خوراک یا هر کسی هستید که در صنعت تغذیه دام فعالیت میکند، من به شدت توصیه میکنم لیزین بای پس شکمبه را به عنوان بخشی از استراتژی تغذیه حیوانات خود در نظر بگیرید. این یک راه ساده و در عین حال موثر برای بهبود استفاده از نیتروژن، افزایش عملکرد حیوانات و کاهش اثرات زیست محیطی است.
اگر علاقه مند به کسب اطلاعات بیشتر در مورد محصولات لیزین بای پس شکمبه ما هستید یا می خواهید در مورد اینکه چگونه آنها می توانند با نیازهای خاص تغذیه حیوانات شما تطبیق داده شوند، صحبت کنید، دریغ نکنید. ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم از برنامه های تغذیه حیوانات خود بهترین استفاده را ببرید و به نتایج بهتری برسید.
مراجع
- شورای ملی تحقیقات (2001). مواد مغذی مورد نیاز گاوهای شیری. واشنگتن، دی سی: انتشارات آکادمی ملی.
- مک دونالد، پی.، ادواردز، RA، گرینهالگ، جی اف دی، و مورگان، کالیفرنیا (2011). تغذیه حیوانات. Pearson Education Limited.
- اونز، FN، و Basalan، NM (2000). تغذیه پروتئینی و اسید آمینه گاو گوشتی مجله علوم دامی، 78 (12)، 3188 - 3206.
